Røylands...

RØYLAND ART

2010-04-21T20:04:00.004+03:00

Nye ting på gang!

Det har ikke vært så mye liv på denne siden....... det siste året.
Men nå har vi nettopp opprettet en ny side:

http://www.roylandart.com

Her finner du Arnfinn sin "male" side!
Der vil det bli bilder og oppdateringer.
Noe er på plass, og andre ting er rett rundt hjørnet.......

Arnfinn planlegger en utstilling i Klepp rådhus 22 - 24 oktober 2010.

Kommer du??

Besøk av gode venner

2009-08-14T23:07:00.003+03:00

Vi har hatt flott besøk av gode venner. Kjempe kjekt.
Sjølvsagt måtte me visa dei heia!

Klare til å ta fatt på bakkane.

Opp kom me, sjølv om me fekk nokre kraftige regnbyger.
Ingen sure miner.

Ser ut til at desse blei gode venner!

Litt av Arnfinns produksjon

2009-08-04T22:30:00.005+03:00

Her er nok et bevis på at Arnfinn maler både portrett og fugle/dyreliv!!

Dette er ein orrhane og ein rakkelhane.

Litt på heia hima

2009-08-04T22:14:00.004+03:00

For å feire både 70 og 75 års dager så har mor og far, Erfjord fått "taxi" til Råshytta.
Både dei og me som var oppom kosa oss masse.

Det går jammen fort; 10 min frå dei var i hytta og til dei var heime i stova!

Dei to kunstnarane

2009-03-11T00:07:00.002+03:00

Arnfinn og farfar i god drøs.
Dette er det siste på portrett-fronten!

Noen av de siste maleriene til Arnfinn

2009-03-10T23:56:00.004+03:00

Noen serie-bilder fra Kvernevik.
Dette er fra romjula.

Så er det samme motiv, men ein sommar-dag.

Her er det høststemning ved et lite tjørn ved Røyland
Elgen har også fått blitt med.

Og så må jo dyrene i Afrika være med!
Flotte rammer laget av gamle båter fra Mombasa's kyst.
Denne jaktende løven...... kommer snart.

Disse sebraene spegler seg fint i vannet......
Litt av kvardagen til disse dyra.

Disse og mange fleire er produsert det sista halva året.

Godt Nyttår 2009

2009-01-04T21:03:00.003+03:00

Ja, nå kan det sjå ut som det er nyttårsforsetter på gang her.... oppdatera bloggen vår....
Men nå når me har hatt fri-dager så var dette eit av måla.

Me har det bra, jobber og trives godt i Norge. Me trives godt i Misjonssalen og ellers på Sandnes.

Akkurat kulden, og det å få influensa osv, det er noko som folk i Norge er vane med, men ikkje me.... men, nå friskner me til, og noko må jo me også regna med.

Nyttår blei feira med venner, barndomskamerat til Arnfinn. Cola er på menyen i Norge også!

Det er kjekt å få vera meir i saman med familie og venner her i Norge også. Arnfinn har ikkje gløymt gamle kunster med lego-bygging og det er kjekt saman med onkel-unge.

Litt av det som møtte oss i Norge

2009-01-04T20:58:00.002+03:00

Mor og far til Helga hadde gullbryllaup 24 mai. Dette blei feira i juli på hytta på heia i Erfjord. Kjempe flott. Nokre tok seg opp med helikopter.

Me var 18 stk samla, store og små.

Me hadde god mat, og koste oss masse saman. Nokre var der eitt døgn, nokre i fleire veker. Ein fin måte å feira på, og ein flott måte for oss å "møta" Norge på.

Litt av det me sa farvell til i Kenya

2009-01-04T20:51:00.002+03:00

Når me reiste frå Kenya i juli 2008 så var her nokre av dei som me sa spesielt "ha det" til.
Lille Helga saman med mora og storesøster.

Her er dei fleste av medarbeidarane våre på Kysten. Her markerer med 30 år for "vårt" arbeid på Kysten.

Palmestrand og palmesus!
Det hadde nok vært varmare der nå enn minus-grader her på Sandnes.

I Norge

2008-07-18T01:20:00.002+03:00

Me landa i Norge 7 juli, litt hjå familien, og så 10 juli flytta me inn i Sandnes!!
Nå er det ferie med familie, heia turer og litt anna som må ordnes. Koser oss masse i leiligheta her som me også leigde sist me var i Norge.
Skriver nå på eit lynkjapt internett...... iallefall i forhold til det me er vane med....

To netter att i Kenya for denne gong.

2008-07-03T22:26:00.002+03:00

Nå har me hatt ein fin avslutning på Kysten. Alltid trist å seia hadet, men det blei mange gode og minnerike stunder også. Så har me hatt ei flott veka med ferie her i Kenya. Me har vært i regnskogen og gått i jungelen, og vært å sett på masse dyr og flott natur i Masai Mara. Begynnelesen på det store dyretrekket fekk me også med oss.

I kveld er me i Nairobi, så i morgon midt på dagen tek med fly til Mombasa, møter ein del folk der, overnatter i byen, og så går flyet frå Mombasa til Frankfurt lordags morgon.
Me får prøva å leggja inn ein del flotte bilde seinare. Takk for følget så langt!

Storbagasjen.

2008-06-01T12:38:00.002+03:00

Me har ein "tradisjon" her i Kenya at me i frå Norge ikkje reiser "tomhendte" heim. Det gjelder jo oss også.... så me er i Nairobi og ordner med storbagasjen som sendes i container.

Tønnene tømmes, lufting av alt for at fuktigheta frå Kysten skal forsvinna så mykje som mulig. Pakkar så tinga ned att, gjer pakkelistene klare og marker storbagasjen.
Det er ein god følelse når det er gjort!

Me har forskjellege gjøremål her i hovedstaden fram til midten av neste veka. Så reiser me heim til Kysten og blir der til 23 juni. Etter litt ferie her i Kenya så er planen at me lander på Sola 7 juli.

Pwani Art Club

2008-05-30T21:39:00.003+03:00

Her er noko av produksjonen til dei to ivrigaste medlemmene i Pwani (Kyst) Art Club. Abdallah og Kea er her ved Galu Beach Estate, der klubben har hatt utsmykkings oppdrag av eit utleige hus og hotell.

Her er nokre av Abdallahs bilder:
"Tre i Tsavo"

I opplæringen maler studentane av og til etter andre kunstnarar. Dette er ein kopi av eit bilde av Simon Combes

"Ein Masai."

"Menn på Lamu."

Kea har malt dette bilde; "Neshorn."

Her er to av kunstmalarane i saman med Øyvind Humdrum.

Desse maleria, og mange fleire, henger på Øyvind Humdrums hotell på Diani, Mombasa.

Viktig: Ny e-mail adresse!

2008-05-30T08:47:00.002+03:00

Nå kjem den adressa me har brukt mest her i Kenya til å bli stengt, ja, det skjer nok fort, i morgon. Så foreløpig så er den me åpnar aller mest:

niffine@hotmail.com

Ellers så skal me prøva å koma inn på;

aroyland@nlm.no

med jevne mellomrom.

Palmebåtar

2008-05-29T18:25:00.002+03:00

Mangt i nauturen kan nyttast, og det meste av kokos-palma brukast på forskjellege vis. Stamma kan brukas som materiale, inni stamma er noko som ein kan eta. Palme blada blir sydde til tak-matter, midstokken i bladet brukast til både peikestokk og mykje anna. Palmeblada kan også bli både hattar og dører. Så har me kokosnøtta som brukast i minst 5 forskjellege stadium. Palmevin blir også laga oppi toppen på palma. Men der som kokosnøtta veks er der på ein slags ”palmebåt” som beskyttar blomster og dei små kokosnøttene. Når kokosnøttene har blitt store nok til å ”klare seg sjølv” dette denne ”båten” ned, eller blir hengande å ”dingle” laust der oppe. Desse ”palmebåtane” blir ofte brukt som ved, men nokre har også funne ut at dei kan bli til fine dekorative fat.

Det hadde Abbas fått lært seg, og laga ein del saman med familien sin. Etter at han døde har kona og barna stått på og fortsett å laga.
Resultat blei flott synes me, og det var litt av ein tynge som ho bar då ho kom med dei 54 ”båtane” på hovudet.

Støttene som ”palmebåten” står på skjerer ho ut for hand. Flott arbeid som me håper ho kan få selt mykje av i framtida.

Venner

2008-05-26T19:51:00.001+03:00

Ja, desse avskjedane er spesielle, det er både gleder og sorger.
Slik er det når me reiser frå Noreg og slik er det når me reiser herifrå. Tårer renn (på Helga), det er latter, og ein merkar at sterke vennskaps band er knytte, desse kan ikkje brytast av sjølv om me blir i forskjellege land nå.

Me var på Menzamwenye, mest ved grensa til Tanzania i går, og hadde ein flott dag. Gudsteneste, ”avskjeds-sermoni”, drama og dikt om koss me har hatt det i kvinnegruppa, barnedåp, samtaler og herleg mat som alltid der ute. Flott og sjå koss det har forandra seg. Har vært mest spesielt for Helga der ute, fordi ho har vore ca 1 gong i månaden på kvinneseminar. Hatt med andre lærarar, bakt og undervist. Flott å sjå koss dette har ført til at dei ønskjer å læra endå meir. Damene der står på.

Ein flott dag med mange ærend langs vegen, då blir det ein lang dag, og ein kjenner det i heile kroppen; avskjedar tek på!

Litt smånytt

2008-05-20T20:46:00.001+03:00

Denne gongen kom Arnfinn og co seg trygt fram til Marsabit. Reisa begynte heimanfrå torsdag 8 mai. Nå har dei kome seg trygt både att og fram til både Nairobi og Marsabit. Han har også vore på ein del møter i hovudstaden, mykje interessant, og er nå vel heima på Kysten att!

Ein kvardag her består som regel av mange opplevingar, kan ikkje få med detaljer, mykje som skjer! Mange gode venner innom, me innom til mange av våre venner, oppom med kaker til Faraja barneheim, kjøra litt flyttelass for venner, diverse undervisning, litt papirarbeid, litt rekneskap, barneklubb og litt sortering og førebuing til flytting.

Jobb og plass å bu er på plass i Noreg, så nå håper me på å få avslutta denne perioden her ute på ein god måte.

Følelsen av at hovudet går ned i kroppen!

2008-05-02T21:10:00.001+03:00

Tradisjonane for korleis me bærer og fraktar ting, dei er forskjellege. Gi oss to ein ryggsekk med gode reimar og som er godt tilpassa ryggen, ja då kan me bera ein del ganske langt.

Her i Kenya så er det forskjelleg frå stamme til stamme. Nokre bærer mest på ryggen, då ofte med eit tau som er festa rundt hovudet, panna. Andre meir som i ein ”sele” på ryggen.
Her på Kysten så bærer dei fleste på hovudet! Alt i frå små flasker til store ved-bører blir frakta på den måten. Ofte har dei også noko i hendene og kanskje ein unge på ryggen attåt.

Helga var på Wema med bil og me skulle nytta det til å få frakta noko makoti, palmeblad matter (tak matter), som kyrkje medlemmene hadde laga og som skulle samlast ved kyrkja der dei skal skifta taket. Me kjørte eit stykke og gjekk vidare til tunet, det var nedover bakke. Her var desse mattene bunta i saman, og det var av den breide, flotte, tunge typen. Alle tok to buntar på hovudet. Eg fekk hjelp til å få dei oppå, og heldigvis var dei så store at dei låg ganske så stødig og det var lett å få tak til å halda dei på plass. Så var det å gå tilbake til bilen, ja, nå var det jo oppoverbakke Me gjekk og eg kjente meir og meir koss nakkemusklane blei trøtte og gav etter, fekk lea litt på desse buntane som nok var over 10 kg. Fekk dei liksom litt ned av hovudet så dei kvilte meir på nakke og ryggen. Dersom ikkje så følte eg meg sikker på at hovudet kom til å siga ned i kroppen, mellom akslene!
Opp kom me alle, nokon hadde meir krefter til å prata og le på turen enn andre, men alle kom opp med sine buntar.
Utruleg å sjå korleis me er trent opp forskjelleg, eg er import i mange år over bærekunsten her, men denne dagen fekk eg føla det meir i praksis!

Motorsykkel-taxi

2008-04-27T19:10:00.001+03:00

Kom nettopp heim frå Wema. Har vore der på møte i dag og oppe på barneheimen etterpå. Bilen vår var hjå nokre andre i dag, så me tok matatu til Ukunda og motorsykkel derifrå dei vel 8 km til Wema. Arnfinn har gjordt dette før, men nytt for Helga.
Du så heldige me er, får vera med på så mykje. Sitja der bakpå, mellom husene, over vannrøyr, mellom buskene, tute litt rundt palme stammene slik at mulige folk, okser, geiter eller ender forhåpentlivis flytter seg rundt svingen. Fugler og sirrisser som synger, sola skin også når me kjører gjennom støv og søleputter. Me kom vel til Wema, og det gjekk flott nedatt også!

Fin gudstjeneste der Steven talte om viktigheten av å lesa i Bibelen kvar dag, slik som Israelsfolket i ørkenen måtte samla ny mat kvar dag!!

Pwani kunst klubb

2008-04-25T09:17:00.002+03:00

To av medlemmene av Pwani=Kysten kunst klubb kom opp til Nairobi denne veka og var saman med læraren sin rundt på forskjellege utstyrs forretningar og kunstgallerier. Mange kontakter blei knytta. Dei hadde med eit bilde som ein av dei hadde malt, og dei fekk god kritikk og oppmuntring til å halda på. Det er mange muligheter.

Ein ettermiddag drog me i parken for å få "fanga" nokre nye motiver.
Det største ønsket var å sjå løva og bøffel. Løva gøymde seg, men bøffelen kom så nær at tittelen på bilde under får vera komentaren frå den eine: "Nå kjem den!"

Såg mykje dyr og hadde ein fin tur saman.
Giraffane var det mange av og det var eit artig syn når du ser dei nært og har hovedstaden i bakgrunnen, ja, dei såg ut som dei var på veg til byen.

Oppdatering om malegruppene!

2008-04-18T23:06:00.002+03:00

Malegrupper har vore eit av Arnfinn sine store prosjekter denne perioden vår her på Kysten. I løpet av dei over 2,5 åra har ca 20 stk fått introduksjonskurset. Dei fleste av dei har teke fleire kurs. Her er mange ”kunstnar-eme” i alle aldrar!

7 av desse malar aktivt og fleire får nå ein del av inntektene sine frå malinga. Alle har sin eigen stil-art innanfor den naturalistiske stilen.
Dei malar kvar for seg og kjem i saman enten to og to, eller også fleire i lag og utvekslar idear og gir kvarandre råd. Spennande å sjå kva dette kan bli i framtida.
Nyt nokre av bilda:

Bryllaups uke.

2008-04-16T20:21:00.002+03:00

Me fekk den store æra å vera forlovarar til Alice og Nicholas! Gode venner av oss, og det var ein artig og kjekk opplevelse. Det har vært mykje planlegging og det var "bryllaup" heile siste veka. Lærte mykje.
Her er nokre bilde som viser litt av festen.

Her er brudgommen og forlover på veg inn.

Venter spent på at viselessermonien skal begynne og sløret skal taes vekk.

Flott brudepar!

Kake-sermonien. Helga vart fornøgd med kakene.

Forlovarane.

Årlig konferanse

2008-04-04T20:39:00.003+03:00

Nå er den årlige samlinga over. Det har vore ei fin, givande og god veka. Me har hatt rapportar, diskusjonar, planer for veien vidare, møter, diverse samlingar, familiemoro, fest og godt felleskap. Det blir ein lang familieleir. Torsdag til lordag var årsmøte, den engelske delen. Søndag til torsdag var den norske "påfyllingsdelen". Me blei ferdige med sakene ein dag før, så me hadde i går god tid til ein fin avslutningsdag.

Ein av våre hovedoppgåve var å pynta i forkant av konferansen. Trur kanskje at me hadde det kjekkast me 6 som stod for pyntinga. Arnfinn sitt hovedbidrag var eit maleri, og det blei flott.

I dag drog me frå Nairobi og sit i skrivande stund på Voi her me overnattar. Me gleder oss til å koma heim i morgon.

Vår gode venn Abbas er død.

2008-03-19T22:49:00.001+03:00

Vanskeleg å få uttrykt skriftleg det som har skjedd den siste veka.
Torsdag for mest to veker sidan blei Abbas innlagt på sjukehuset. Han fekk store doser med malaria medisin sjølv om ikkje malaria var påvist. Seinare blei det påvist tyfoid, men det er ikkje lett å vita kva han eigentleg hadde.
Me var på sjukehuset på søndag og fekk prata med han då.

Tysdag morgon fekk me telefon om at dei ville prøva å få han til eit betre sjukehus. Helga drog av gårde med bilen straks og var der ute etter ca 1 time. Der trefte ho kona og fleire i familien og me venta nå på at alt skulle bli klart og setja oss i bilen. Det trakk ut, og Helga blei kaldt opp att, då var Abbas død. Ufatteleg. Han døde i hendene på dei som støtta han når han var på vei ut til bilen.
Den morgonen hadde han hatt besøk av fleire av våre venner, og dei hadde fått bedt saman om at Guds vilje måtte skje, og rett etterpå så flytta han heim til Jesus.

Kona sit att med 5 barn frå 4-14 år. Det har vore mange tøffe tak dei siste vekene; sjukdomen, at han døde, gravferda og alt rundt det. Men kanskje står dei tøffaste taka att; det å bli høyrd som ei kristen enka midt inn i familiane på begge sider. Ho virke sterk og har kjent ein fred midt i det heila.

Det har vore godt å få vera nær midt oppi dette, men det har vore veldig tøft. Midt i alt som har skjedd så har me fått kjent ein fred, og våre venner rundt oss ber oss også å overbringe ein takk til alle som husker på oss i denne tida.

Ein av heltane.

2008-03-08T17:54:00.001+03:00

Etter jul har det var mange triste historier og mykje vondt har skjedd her i landet. Media fokuserer som regel mest på dei verste historiene, og dei er nok sanne og fæle. Men midt i alt dette er der mange heltar. Det gjeld nok i alle delar av landet, men me har lyst å dela litt om vennene våre. Veninna vår Eunice, luo, som er gift med ein frå luyha stamma og som bur i utkanten av hovudstaden, i eit av dei områda som blei hardast ramma under urolighetene.

Dei har sitt eige lite, enkle hus der og saman med sonen har dei det veldig greitt. Så satte urolighetene inn, og mange dagar fekk me telefon og meldingar som: ”Nå plyndrar og stel dei rett utanfor. Nå skytes det. Nå blir nokre drep her.”
Det kjem liksom endå meir inn på livet når ein har slik direkte kontakt.
I dette litla huset var dei over 20 stk som dei tok vare på og skulle få tak i mat til. Her skjulte dei folk frå dei to stammene som på ein måte skulle vera deira ”fiendar”. Dei åt det dei hadde, ho og mannen prøvde å gå ut når dei kunne å få kjøpt litt. Mannen og andre i det boligområdet sov ute og haldt vakt i fleire veker.

Ei i nabolaget hadde ”tysta” og dermed kom ein gjeng og skulle ta den lille butikken utanfor huset deira som ei frå ei ”fiende” stamme hadde. Denne dama hadde kome seg inn i huset til Eunice og haldt seg delvis skjult der. Eunice var kjapp i avgjerelsen og stilte seg opp i butikken. Ein gjeng på ca 100 ungdommar med kjeppar og diverse var der og ”visste” at denne butikken tilhøyrde ei frå ”feil” stamme. ”Nei, ho er ikkje her nå”, Eunice var myndig i stemma og fekk snakka seg unna slik at ho berga både livet og butikken til denne dama! Gjengen gav ordre om å stengja butikken straks, og ho fekk sendt bod etter nøklane og fekk etter litt fomling stengt den på ein grei måte.
Mannen var på arbeid, og når ho ringte oss rett etterpå så dunka hjarta hennar endå hardt, glad over at ho hadde berga eit liv og at alt var godt. Like etter blei det meir skyting utanfor og dei måtte skjula seg inne.
Eunice har gitt stort utrykk for at dei har kjent fred mitt oppi det heile, fått styrke når dei trong den, styrke i sjukdom, i fare og i redsel.

Tøffe tak, ikkje rart at lille, spede, slanke, rakrygga, modige og smilande Eunice hadde fått nokre meir grove trekk når me såg henne att etter ca 2 månader. Du så godt det var å sjå henne att! Sonen på 4 er like heil, utvortes. Barnehagen han gjekk i er brunnen ned, og mange ting snakkast om rundt i nabolaget og former dei små. Som mora sa; her trengs mykje prating og oppfølging i heimen, også det etterarbeidet er tøffe tak.

Faraja.

2008-03-03T11:36:00.002+03:00

Det gikk!
Målet var at barneheimen Faraja på Wema skulle starte litt forsiktig 1 mars, og sanneleg det gjekk. Me tvilte vel litt på det undervegs når dei som budde der før hadde kalka veggene inne, og det oppå god maling, så der var litt av kvart å ta tak i.
Menigheten på Wema har stilt opp, ja det har vore dugnad der lenge. Onsdag til torsdag var me der oppe og var med i dugnaden. At kalk-støv kan gjera til og med ein ”kviting” kvitare, ja, det skal vera sikkert! Artig syn, men det som kanskje er det besta er det samhaldet det blir når ein jobbar slik i lag.

Diverse innkjøp måtte jo til, og ein viktig del var jo madrassar. Vår jobb var å vera med å frakta og det var artig kva som går til og med på ein bil utan takgrind.

Nå er der 12 barn som bor der og blir tatt hand om av Steven, Monica og dei andre. Dei går på skulen like ved om dagen, men sidan der er 6 lærarar på 8 klassetrinn så seier det seg sjølv at det ikkje er den beste skulen. Derfor får dei ekstra undervisning heime på Wema.

Nå har me internett att.

2008-03-02T13:06:00.002+03:00

Me hadde ei fin og god veka i Nairobi. Nyttige seminar, godt å møta kollega, og så blei det diverse møter og "strø-jobber". Det er faktisk over ei veka sidan me kom heim att og du verden som den veka har forsvunne!

Denne veka har mykje av vår tid godt med å hjelpa til på Wema der dei starta barne heim i går. Utruleg spennande!

Formen vår er god, det blei litt forkjølelse i kalde Arusha og Nairobi, men nå er me i godformen att. Det er også internettet som har hatt sine problemer i overgangen til nytt "system". Nå håper me at det skal virka greit og at me kan få lagt inn livstegn noko oftare.

Så er det ein letta tone blant folket her, generelt så håper dei nå at ting skal normalisera seg meir og "bygge" landet vidare.

Litt reising

2008-02-15T22:34:00.003+03:00

Me er litt på reisefot desse vekene, (ikkje noko uvanleg det). Arnfinn er på styremøte, det blei lagt til Arusha i Tanzania.
I dag kom eg opp til Nairobi, tok den "korte" vegen gjennom lufta denne gongen. Neste veka skal me ha seminarer med eit team frå Norge. Håper me får fine dagar saman og at me kan få råd og hjelp til å "takle" uroa i landet.
Godt å ha ein god sende-organisasjon som legger slike ting tilrette for oss!

Eit steg vidare......

2008-02-05T13:34:00.000+03:00

I over eit år har fleire familiar i menigheten på Wema tatt seg av barn som enten har mista begge foreldra eller at ein av dei er død, som oftast av Hiv/Aids.
Erfaringa viser at dette er ein flott måte å hjelpa på. Ein når inn til folk som treng forskjelleg slags hjelp og dette er noko dei har lyst å satsa på vidare.

Nå blir bygningane på Wema ledige og dermed har kyrkja bestemt at dei nå skal prøva å samla desse 15 barna og at det blir til Faraja (= trøst) barneheim.
Mange ting må planleggjast og tenkjast på, og når det er mange som følar dette som ”sitt” så blir det mykje att og fram og mange svingar på vegen. MEN det er så flott når det er slik at dette er noko som blir skapt av menighets-medlemmene sjølv. Då er er det noko som vil gå vidare, sjølv om det blir tøffe tak. Det er mykje som ikkje er klart endå, men håpet er å starte i det små ca 1 mars nå i år.

Besøk av TeFT

2008-02-04T18:24:00.001+03:00

Tid for ein liten oppdatering.
Litt att og fram har det vore, både med internett tilkoblingen, me på litt reisefot og uroa i landet. Men nå er internettet kobla til igjen, overgang til nytt system går som regel ikkje knirkefritt. Det er mykje som skjer i landet endå, men her på Kysten er det rolig og me kan ferdast rundt omkring og det har me gjort ganske mykje denne siste veka.

Onsdag drog me med bilen full av campingutstyr til Voi og møtte den flotte Teft gjengen der!! Flotte ungdommar!!
Det var berre å få surra 13 madrassar på taket og pakke inn resten i dei to bilane, og så rett inn i Tsavo East. Det er jo PARKEN! Der trivest me veldig godt og denne gongen blei ikkje noko unntak.

Teltleiren kom på plass; 5 telt og eitt myggnett i eit tre og med landcruiseren som seng! Så var det ut å sjå etter dyr. Ofte blir ein del folk leie av å kjøre rundt og rundt, stire og stire til auga blir ganske stort og sårt av både å stire og av alt støvet. Men denne gjengen…….. fekk ikkje nok! Det kunne jo ikkje vært betre klaff den første dagen med 7 løver rett rundt bilane, ja, ein kan få hjerte bank når løva går 1,5 meter i frå bilen og stirer deg djupt i auga. Ein jakt som blei ein kamp mellom ein stor bøffelflokk og 7 løver fekk me stå midt i og sjå på. Kjempe start på turen. Vår kollega tok gode bilder!

Leirbål med middag og drøs høyrer med, og det var varierande kor mykje folk sov når dei høyrde alle dyre lydane……..
Me hadde to fine døgn der inne i dyrene’s rike, der det liksom berre var oss og dyra. Kunne på ein måte kutta ut alle spenningar i landet og nyta freden i parken. Takk for eit godt avbrekk og muligheten til å studera Guds flotte skaparverk på nært hold endå ein gong.

Lordag kom me nedover til Kysten og til Msambweni. Flotte gudstenester i går og mange gode opplevelsar.
Nå er gjengen att på Msambweni og me er heimom her på Likoni litt. Me treffer dei att i morgon.
Håpar på ei flott veka her til dei reiser opp att til Voi på lordag.

Ei tann mindre!!

2008-01-22T16:25:00.000+03:00

Såååå, ja, så gikk heile tanna hjå Arnfinn, og det vil seia at der er ei tann mindre igjen!
NB! Det er langt bak, så "alderdomstegnet" syner ikkje så godt.

Tid for smell?!

2008-01-21T12:45:00.000+03:00

I desse tider kan ein reagera forskjelleg når ein høyrer sterke smell, ein lyttar og kan stilla spørsmålet; kva var det? Var det skot eller noko anna?
Litt merkeleg samantreff at nettopp denne lastebåten skulle koma og leggja til kai her ved sement - tankane rett ved ferja. Eitt eller anna blir ”skutt” inn i røyra som leder sement frå fabrikken og ned i båten, og det med nokre minutters mellomrom (litt oftare på dagen, lengre intervall om natta), og det formeleg ”eksploderer” i heile kanalen. Ikkje rart at me første natta (var vakne pga nokre regndråpar som kom ned til oss på verandaen), verkeleg lurte på om vakta hadde det bra. Me skjønte at det ikkje var på tomta, men det høyres ut som skikkeleg skot/eksplosjon.

Nå etter tre dagar har me blitt litt vane med det, men syntes den båten verkeleg hadde valt tidspunkt for å koma inn hit.
I løpet av dei 2,5 åra me har budd på denne plassen har me ikkje høyrdt ein lastebåt med slike smell.
Litt av ei tid å koma på!

Den tøffe vegen til avgangseksamen.

2008-01-20T19:15:00.000+03:00

Minste jenta til våre gode Digo-venner har hatt tøffe tak på skulen. Namnet hennar Shukra, betyr ”Takk”.
Ho har i ein del år gått på ein privat skule, men valgte å gå sista året på den offentlege skulen like ved heimen. Her er det mellom 80-100 elevar på det trinnet, og det seier seg sjølv at det ikkje er berre lett å få god undervisning og gode karakterar. Men ”takk” har stått på og er ein ”flink” elev.

I mest heile skuletida har ho hatt gode resultat og vært i blant dei beste i klassa, slik var det også dette sista året.

Eksamen nærma seg og det blei meir og meir hektisk.
Ein dag tok ein av lærarane avgangselevane med seg ned til sjøen og skulle fortelja dei ein hemmelig het; dersom kvar elev gav han ca 5 kr (Ksh 50), så skulle han gi ein ”lekkasje” og koma med eksamens papir som dei kunne øva seg på.
”Takk” og seks andre kristne jenter, sa rett ut nei til læraren og gav begrunnelsen klart og direkte til han; det kan eg ikkje som ein kristen, det er ikkje rett.
Læraren tok først ikkje eit nei for eit nei, men etter fleire dagars masing så måtte han gi opp.

Så var det å ”ta dei” på andre måtar.
Desse som trudde dei hadde fått god hjelp til å klara eksamen var ikkje så interesserte i undervisning lenger, så dei laga berre bråk. Desse 7 andre som ville lesa, fekk bruka eit anna klasserom og repiterte fag for fag i saman desse 7, utan lærar.
Dette blei ikkje godt likt av dei andre, og for å gjera ei lang historie litt kortare, så gjekk desse til dei eldste i landsbyen og trolldommen kom for alvor inn i bilde.
Forskjellege ting blei lagt på og ved pulten til ”Takk”. Dette skulle gjera at ho ikkje skulle klara eksamen.
”Takk” og foreldrene la dette også fram for Jesus, og ho var ikkje redd og stod på.

Eksamensdagane kom, mor og far fasta og bad heime og jenta gjekk og hadde eksamen. Mange rundt henne venta berre på at ho skulle gi opp. ”Takk” fullførte alle sine eksamensdagar, og nå er resultatet der: BEST PÅ SKULEN!! Det vil også seia at ho fekk så pass mange poeng at det er håp om at ho får innkalling til gode nasjonale skular.
Nok eit bevis på at det er trygt å ha den sterkaste på si sida!

Ei tann.....tenner.....

2008-01-17T17:27:00.000+03:00

Tenner og tannleger og slikt har si eiga historie hjå oss!!
Etter ein del år i Kenya så har cola gjort sitt.

Dei første åra me budde her så var det ikkje så vanleg å kunna kjøpa reint vann rundt om kring overalt slik som det er nå. Vann er noko av det som ein blir oftast sjuk av, og dermed var me forsiktige med det.
Ofte fekk me kystens cola = drikke kokkusnøtt, det er herleg og heilt reint. Men mange plasser fekk me cola, og husk den finnes på dei mest utenkelege stadene. Dit har den kome enten på sykkel, på esel, på kamel, på lastebil…….. Cola er godt, og den gjer også godt for magen, det er i alle fall vår teori. Me meiner og trur at den kurerer mykje av magetrøbbelet…., men noko må me jo ofra då; og då blir det tennene! Det har me fått svi for oppover med dyre tannlege rekningar, ufrivillege tannlege besøk.

Grunnen til at me kom på dette temaet nå, er at Arnfinn mista ein del bitar av ei tann like før jul. I går når han åt lamme-gryte, ja, då gjekk der ein stor bit til av tanna, den gjekk i ma……..
Så nå er det ein liten kamp på gang;…. Når må han gå til tannlegen ………

Elles så har me det godt. Har haldt oss meir inne att nå dei to siste dagane når det har vært varsla demonstrasjonar over heila landet.

Kva ville du valt?

2008-01-13T18:03:00.000+03:00

To forskjellege ”preiker” med to vidt forskjelleg budskap:

Sist søndag var presten sitt budskap sterkt og klart om tilgjeving, forsoning og han rørte ved kjernen av stammeproblemene. Han var rett på sak og sa at me kristne må vera i fronten om å bryta ned desse store skiljelinjene. Det var eit fredsbudskap, der Jesus stod i sentrum.

Fredagen, etter bønnetid i byen talte ledaren der. Budskapet hans var hat og oppfordring til å leggja ned arbeidet, laga større skillelinjer mellom folk og stå på krava.
Oppfordringen til hat var stor og det var hovedbudskapet.

Ein god venn av oss som høyrde desse to talane kom med denne kommentaren: Ein skulle hatt desse to talane nedskrivne, hat på den eine sida og forsoning på den andre, og så kunne ein stilt spørsmålet til folk; kva vil du velja av dette?

Eit avbrekk.

2008-01-12T20:35:00.000+03:00

Me har hatt oss eit godt avbrekk, reiste på eit hotell frå i går til i dag. Turen tek berre 20 min, og det var ikkje noko problem å køyra dit. Kanskje det gjorde godt på bilen også at den fekk seg ein tur, den har stått i ro midt i hagen sidan 1 juledag.
Det var herlig å skifta miljø, svømma, få litt sol på kroppen, gå til ferdig dekka bord, og få kvila både kropp og hjerne litt. Flott pynta var der, sjå på vann melonane, veldig greitt å feira litt då,,,,
Heldige me, ja, me har det godt!
Fortsatt er mykje uavklart i landet, men me ber om ro og fred.

Takk!

2008-01-10T18:11:00.000+03:00

Det gjer utruleg godt, ein skikkeleg oppmuntring å få så mange mailar, blogginnlegg, sms-er og telefonar, og elles helsingar via… Ja, mange TAKK.
Vanskeleg å få gitt skikkeleg uttrykk for kva me meiner, men ordet blir nok ein gong TAKK.

Me begynner nå litt med våre ”vanlige” gjeremål, planlegging, undervisning osv, og det er godt. Var i byen i dag og der mykje folk og aktivitet, livet går greitt. Det er som vanleg om ein berre ser, det er når ein høyrer kva folk snakkar om at ein forstår kva som har skjedd.
Håpar at neste veka blir full av ”vanlege” ting, sjølv om me tek visse forhåndsreglar som å vera tidleg heime etc.

Ein del av kvardagen nå for tida.

2008-01-08T09:06:00.000+03:00

Det er fortsatt veldig spennande kva som vil skje i landet. Mange forhandlingar føregår nok og det les me om på internett, høyrer på radio, eller får nyheiter via sms.
Sjølv om spenninga i folket er stor, så har livet blitt meir normalt. Mykje folk ute om dagane, (folk passar på å vera heime før det er mørkt), nokre kjem tilbake frå reiser, og mange er nå opptekne av å få barna inn på skule att. Eit nytt skuleår skal begynna nå i januar, og med at ein del skular er øydelagde så er det mykje usikkert for mange.
Me har ein del venner innom, snakkar med dei på telefon og det er interessant å høyra.

Den siste halvanna veka har mykje av tida blitt brukt på å halda seg oppdatert. Arnfinn har hatt mange timar ved radioen, internettet og også mobilen. Helga har stort sett hatt skriving av sms. Me er glade for at straum, mobilnettet og internett har vore veldig stabil og me har kunne hatt god kontakt med leiaren vår i hovudstaden og familie og venner i Noreg.
Me føler at me har meir konsentrasjon nå og kan få unna litt ”vanlige” gjeremål, og det er godt, så me kan vera opptekne av litt andre ting også. Men nyheiter må ein alltid få med.

Elles så har me tre hatt mykje middag saman, og sidan me ikkje har kunna gått så mykje på lokalerestaurantar så har Helga laga meir middag på denne veka enn på lange tider! Kanskje det gjer litt godt også……
Me har spelt spill i saman og favoritten har nok blitt tallspillet ”Take it easy”. Ja, det kan seia så mangt.
Føler oss trygge her og har det godt. Våre nasjonale venner rundt oss har det etter forholda greitt.

Ein liten luftetur.

2008-01-04T20:59:00.001+03:00

I dag var me tre norske som er her på Likoni ute på ein liten luftetur. Etter omtrent ei veka inne på tomta, ja, så var det veldig godt å gå litt, det gjer godt både for kropp og ikkje minst for sjela.
Det var eit trist syn, bodar og butikkar som er knuste og plyndra. Sjølv om dei nå har begynt å rydda opp, så ligg der fortsatt ein god del rundt omkring.
Men kanskje det som gjorde mest inntrykk var frykta som ein merka i folket, tross at det ”ytre” livet ganske fort er ”oppe og går”. I bustadstrøket rett bak oss så var der unormalt stille og lite folk, liksom litt mystisk.
Det gjer tross alt godt å sjå det litt med eigne augo det som skjer rett rundt ein. Me held oss mest inne og har det godt.
Erfaring frå hytter i Ryfylke der ein må oppbevara ein del tørrmat og hermetikk i tilfelle……, ja, det kjem godt med her. Lageret vårt er mest ikkje begynt å skrumpa eingong. Nå får ein tak i ein god del varer, men veldig dyrt, og det er den vanlige mann som lir.
Mange av våre nasjonale venner lever i frykt, men så langt me veit så er dei i sikkerheit.

Alt vel med oss.

2008-01-02T10:47:00.000+03:00

Me to har det bra.
Me er heime på Likoni og held oss helst inne, me har nok mat og føler oss trygge her me er. Men det er mykje øydelagt rundt oss og eit trist syn.
Me ber for fred blant folket og for landet.

"Enten med henjen eller med sprenjen"

2007-12-29T20:47:00.000+03:00

I Ryfylke er der mange gode utrykk, det meiner i alle fall Helga, og dette er eit av dei. Ja, enten så er du i den eine grøfta eller så i den andre.
Det kan brukast på så mange ting, men akkurat nå syntes me det var passande på besøk hjå oss 3 og 4 juledag.

3 juledag var det val her, og du så stilt. Ikkje eit menneske på besøk, me var på eit lite besøk om kvelden, men elles heilt stilt. Ja, det var herleg der og då og me naut det i fulle drag, men kanskje er det godt at det er 5 år mellom kvar val dag. Så når der ikkje var nokon innom på torsdag, så tok me det att på fredag. …. Ei vennegruppe frå Voi, 15 stk, så 3 frå byen, 2 frå der…. Ja, det blei ganske fullt og livleg. Lappane og kakene blei det avsetnad på.
Det er nok dei beste dagane dette. Sjølv om ein stille dag var godt, så er det nok desse dagane med masse ”nettverksarbeid”, småsamtalar osv, som er dei rikaste og beste!

Valgdag.

2007-12-27T10:08:00.001+03:00

I dag er det valg her i Kenya. Det er spennande og me ber om at alt må gå fredelegt for seg. Ja, ikkje berre i dag, men også dei neste dagane når opptellinga og resultatet skal fram. Spennande.
Me held oss heime i fred og ro i dag. Eigentleg godt å kunna "skylda" på valget og så få ein skikkelege fredeleg romjulsdag heime. Dagen blir nytta til skriving, lesing, litt "opprydding" og avslapping!! Skal rett over "gata" til nokre venner på kvelds.
Rett og slett ein rolig valgdag for oss.

Julafta!

2007-12-27T09:45:00.000+03:00

Julafta blei ein flott dag for oss to.
Det begynte med ein telefon før kl 6,30. Arnfinn hadde undervisning til ca kl 11, og elles var der mange forskjellege innom. Me var vel 12 stk som satt ved langbordet og åt graut. Graut er ikkje det me har mest av gjennom året, men det høyrer liksom med på julafta. Spesielt kjekt var det å ha familien Madland frå Tau innom.
Mange ting skulle ordnast; rapporter skulle skrivast, brudekjole som hadde blitt oppbevart her skulle tilbake til eigaren, møter avtalast og så småpratar innimellom. ……

Om ettermiddagen var det berre oss to att heime. Litt rydding, oppvask og så kom pinnekjøtt lukta! Me koste oss med maten, leste juleevangeliet og opna dei 5 julepakkane. Fullmånen lyste for oss, og det var flott å kunna laga til ”soverommet” vårt, (som vanleg nå på denne tida) ute på verandaen. Flott!
Tenk så har me fått feira vår 13 jul her på Kysten.

Ein kjem liksom nærmare ”originalen” her, palmer, varmt og masse stjerner som lyser. Tenk det som skjedde julenatt var; ”ei gleda for alt folket”.

Bryllaup.

2007-12-26T20:33:00.000+03:00

Våre gode vener gifta seg sist lordag. Det var utruleg kjekt, flott å sjå på dei og vera med på gleda.
Men kanskje det største for oss var å sjå korleis folka i menigheten ”sprang” rundt og stilte opp. Brudeparet hadde ikkje så mange av familien rundt seg, men folk stilte opp og gjorde ein fantastisk jobb.
Trur ikkje me har sett hallen så fint pynta før, ikkje så mange gåver, nok pilau, (festretten), ja, masse folk var der også. Det var eit godt ”håntrykk” til dei nygifte som nå har vore ei veka på bryllaupsreis.
Me ber om alt godt for ekteskapet og tenesta deira!

Det nye testamentet på Digo språket.

2007-12-18T22:27:00.000+03:00

Det var ein milepel då det nye testamentet blei lansert på Digo språket! Det var stor fest i ein park, song, mange talar og stor takknemlig het og glede.
Dette prosjektet har pågått frå 1987, og fleire frå denne tida var samla.

To av dei som våre kollegarar fekk undervisa på vidaregåande på slutten av 70 talet har vært med på oversettelse arbeidet i forskjellege ledd.
Eit av høgdepunkta for oss var når ein av desse, vår gode venn, Jerumani, tala på Digo språket. Teksten var om når den lamme mannen blei båret til Jesus. Mange av oss er nærme Jesus for der er det så godt å vera. Men sitter du så nære at dei som verkeleg trenger å få møta Jesus ikkje kjem til….. er du eit stengsel for andre? Eller er du ein som sjølv er nær Jesus og som gjer at andre også får eit møte med han?
Sterkt å høyra ei utfordrande preik der alt gjekk på Digo, og misjonsutfordringa blei lagt innover ”dei sjølve” av ein av sine eigne.

Det å ha noko av Bibelen på sitt eige språk gir dei ca 600 kristne ein identitet. Utforminga av nytestamentet er flott og gjer det slik at den er tiltrekkande. Me håper at det kan føra til at mange blir nysgjerrige på kva dette er for ei bok og vil lesa den.
Takk for at den nå er komen.

Barneklubben på besøk hjå oss.

2007-12-17T10:14:00.000+03:00

25 barn og unge frå 3 år og oppover på besøk på vår buplass, og på ”tokt” og leik i hagen,… Ja, då er det livleg. Utruleg kjekt.
Forskjellege lag leikar, sporleikar, volleyball med ballonger og dynetrekk!!
Noko å bite i, både surt og søtt, jule historia og så mange gode smil, latter, musikk, hyl og glede.

Etter på har ein knytta endå sterkare vennskapsband, ein er tummel i hovudet, litt trøytt og veldig glad og oppmuntra!

Bevart på vegane.

2007-12-10T22:16:00.000+03:00

Me har hatt ein tur til Nairobi på litt møter nå før jul. Vel heima att her på Kysten, varmt og godt.
Enten det er kjøring langt eller kort, eigen bil eller matatu, så er ein glad når ein kjem vel fram.

Nye framkomstmiddel

2007-11-27T17:56:00.000+03:00

Skulle ein til Wema hadde ein som regel 3 alternativ; 1) køyra eigen bil. 2) ta matatu, då inklusivt ein del venting. 3) ta matatu langs hovudvegen og gå dei siste 7,4 km.
Her skjer forandringar stadig vekk. Nå kan du ta matatu til Ukunda og ta motorsykkel - taksi til same pris som matatu! Dei står i kø og du kjem deg raskt fram. Det er ein humpete og grøftete grusveg, så du må halda deg godt FAST, og så får du gratis brunfarge. Einaste bakdelen med brunfargen er at den går av med dusjen når du er vel heima att om kvelden!!
Slik er Arnfinns nye kvardag på malegruppene på Wema!

Surt og søtt

2007-11-27T17:43:00.000+03:00

Eit fint kvinneseminar sør ved grensa til Tanzania att. Latter, undervisning og samtaler. Bakinga denne gongen var sur mjølks kake med kanel.
Kakene blir steikte i gryte på 3 steinar, med litt glør under og mest ved/glør oppå lokket. Det fungerer kjempebra. Nokre var allereie steikte og stod på bordet då eg så at nokon flytta bordet litt tilsides. Jo, det var det at rotta som av og til har tilhald oppe i mønet satt akkurat der og tissa så det skvatt rundt kakene! Godt at ho ikkje trefte midt oppi.
Søtt.

På vegen heim var eg glad, hadde hatt ein fin dag, men trøytt, mange inntrykk og ikkje heilt i form. Så då fekk eg nok eit eksempel på ”surt” i kvardagslivet.
Me hadde nokre ærend på vegen, og svinga av. Nokre ukjende ungar kom springande rundt bilen, ropte kviting og ville ha snop osv. Adrenalinet stiger godt då…. og når då han eine kom fram med pinnen og skulle bruka på bilen, då sprakk det. Eg opna døra og brølte, det var nok ikkje så fint, dei sprang….
Surt.
Surt at ”mitt sanne eg” kom fram endå ein gong, og det etter så mykje ”søtt” tidlegare på dagen.

Harambee

2007-11-20T19:30:00.000+03:00

Julemesse tid i Noreg nå, litt av eit liv på mange av desse messene, travelt, men mykje artig og viktig. Eg vil mest seia at Kenya sitt svar på basarar og julemesser er diverse harambee, dugnader, som blir haldt ved forskjellege anledningar. Det kan vera forskjellege innsamlingar i kyrkjer, skular og mange andre ting.

Ein av anledningane i livet når dette er mykje brukt, er når ein skal gifta seg. Som regel ein ”komitee” som styrer med førebuingane til bryllaupet; få inn nok pengar og styre mange ting som; transport for parets foreldre og familie, biler til brudefølgjet (som oftast er det minst 10 brudepiker), pynting med ballonger etc, mat til fleire hundre, kake osv. Ja, mange ting!!

Artig, fullt liv! Lotteri der ein lodder ut eggebrett, kontantkort til mobil. Auksjon av bananar, stoffstykke osv. Kjekt å kunna utfordra kvarandre, to som ”konkurrer” og så me andre som støttar kvart sitt ”lag”! Stemmebruk, latter og liv og røre. Nokon må betala ”bot” for å ha ledd for mykje, hatt på feil klede, ja, ein kan få ”bot” for mange ting ein slik dag. Song og andakt er også ein naturleg del av ”festen”.
For meg som er oppvoksen med basar i Ryfylke er dette heilt topp. Ekstra glad blir ein når målet for innsamlinga blir nådd og me kan vera med å hjelpa to til å få gjennomført planen om å gifta seg.

Heia tur!

2007-11-18T12:41:00.000+03:00

Den første helga me var i Noreg hadde me ein flott vandring i Suldals heia! Flott natur, stille, litt fysisk trim og herleg ferie.
Turen starta frå Kvilldal fredag midt på dagen, og me vandra innover i lett terreng til Stranddalen. Tenk dette hadde me planlagt omtrent eit år på førehand, og så fekk me det nydelege været, (omtrent den finaste helga som hadde vært på fleire månader). Stranddalen er ei kjent turristhytte, men ingen av oss 4 hadde vært der før. Hytta er store deler av året betjent, men var stengt nå, men ein del av den var open for vandrar som oss. Medbrakt elg filet, sopp osv, lagde ”prikken over i-en” og me hadde ein flott kveld og natt der.

Neste dag skulle me til Sandsa, men med ein tur oppom Napen, som skal vera Rogalands nest høgaste fjell med 1350m. Den har me sett på frå ”vår” hytta i alle år, og endeleg nådde me toppen. Fantastisk utsikt i den klåre haust lufta.

Kroppen fungerte bra, men nedstigningane, mange høgdemeter til saman, gir nok ein annan effekt på kne, musklar og sener enn flat støvete landeveg her på Kysten. Så det var med ulike stilar me kom til hytta på Sandsa den kvelden. Men flott var det uansett. Arnfinn tok båt ut vatnet neste dag, og der møttes me, og mor var sjåfør ein etappe slik at me kunne rekka å gå frå Fjellberg og koma til hytta vår på Råshei. Der var fleire av slekta samla og hadde herleg komle middag klar!! Me var på heia til tysdagen - herleg med ferie!

Hima på Kysten att etter 5 gode veker i Norge.

2007-11-15T12:08:00.000+03:00

Ja, nå er me vel tilbake for 1 veka sidan, etter 5 gode veker i Norge. Det var kjempe kjekt og me fekk med oss veldig mykje. Godt å vera saman med familie og venner att.
Ein del fint haustver fekk me også med oss, masssseee god mat og ein del samlingar av forskjellege slag!

Jæren med sin flotte natur;

og Erfjord med sin natur, elva og stillheten der inne.

Utruleg flotte veker.

Me har det også godt her heima på Likoni. Her er det veldig godt og varmet, det var kaaldt i Norge, men gode ullplagg ordner det meste. Men når ein tenkjer på at den temperaturen som dei fleste hadde i sine stover er under minimumstemperaturen som me har om natta i noko av den kaldaste tida her ute,..... ja, då skjønar dokke at det kunne vera kaldt av og til. Men Arnfinn var ganske godt avklimatisert etter ei veka, verre med kona!

Til Norge!!

2007-10-02T21:08:00.000+03:00

Ja, nå nermar det seg voldsomt!!
Me reiser her heime ifrå i morgon tidlig kl 5, og så landar me etter planen i Stavanger kl 22,10 i morgon kveld! Stort og rikt!
Gledar oss til familie og venner, fjelltur, hyttekos, møter og mykje anna! Snakkes.

Nå skal me først på ein innvielsen "fest" for ein som har flytta inn i ei leilighet, kaka og cola.

Kvinneseminar

2007-10-02T20:38:00.000+03:00

Ca 100km sørover, mest til Tanzania grensa og så 4km inn i landet, der er plassen som me ca ein gong i månaden får vera med på seminar. Evangelisten der, i lag med kvinnene har drevet grupper der nå i mange år. Mange kan ikkje lesa og skriva, derfor er det spesielt viktig å koma saman, få undervisa kvarandre, oppmuntra kvarandre og vera saman.

Me er i jordkyrkja pynta med stoffremser på snorer i taket. Her blir det undervist om kommunikasjon i ekteskapet og me har mange formelle og uformelle samtalar etter kvart. Så er det baking av rundstykke, du så gode dei vart!! Det var ikkje eg som var læraren nei, eg kan ikkje gjærbakst så godt at eg prøver å vera lærar endå.

Ei kvinne kom søndagen etterpå og ba spesielt om forbønn for ting i heimen, dottera ville fullføra skule i staden for å gifta seg, og her var ikkje mann og kone på same linje. Men nå kunne ho bruka det ho hadde lært, gjekk ein del ”rundar”, fekk visdom, ba, og det ordna seg på ein god måte.

Flott å få vera ei lita brikke i dette.

Like heil!

2007-09-19T10:05:00.000+03:00

Ja, nå er Arnfinn vel heime att, like heil. Helga har sjekka, og det ser bra ut.

Me koser oss saman og takker Gud for all beskyttelse endå ein gong.

Etter planen er Arnfinn på farten til andre møter i Nairobi allereide førstkomande søndag. Me nyter tida saman heime nå.
Masse spennande som skjer.

Arnfinn på veg heim!

2007-09-18T11:59:00.001+03:00

Nå er Arnfinn og Gideon på veg heim. Dei kjører frå Nairobi og eg venter han heim i kveld!!!!!!!

Den skadde bilen og alt med den er nå på veg til forsikringsselskapene og me håper at det går greit. Det har vore ein god tone med lastebil folka og det har gått bra, det tek berre tid og krefter.
Takk

Gode "bilete"

2007-09-18T11:27:00.000+03:00

Mange ting kan bli forklart med gode bilete. Bilda seier ikkje alt om ein ting, og ein skal heller ikkje tolka kvar minste detalj i dei, men det kan opna auga våre att.
Me fekk ei slik att her ein dag når ein god venn av oss fortalde om korleis han vitna vidare til andre.

Dommaren som står i rettsalen og dømmer, må følgja lova og den er streng. Den skyldige er veldig skyldig. Det er berre det at den skyldige er sonen til dommaren, men likevel lova må følgjast, ingen korrupsjon eller snarveg kan brukast. Sonen får sin dom. Etter at dommaren har gjort jobben sin, tek han sonen sin plass og betaler alt, oppfyller det sonen skulle og som han ikkje kunne klara, og sonen er fri. Dommaren kunne ikkje ”berre tilgje”, nei heile lova måtte oppfyllast.
Ja, dette bilde er jo kjent for mange av oss, men likevel, godt å høyra det frå vår venn.

Men me har aldri høyrt nokon forklara at Jesus blei skyldig i vår stad, slik som han gjorde det: Når du har ei veldig skitten bukse, ”drav-skitten”, ja då vaskar du den i reint vann! Buksa blir rein og vannet blir skitten, heilt skittent. Ja, slik var det med oss også, me er så skitne, må vaskast, Jesus gjorde det og han blei skitten for vår skyld. Så oppfylte han alle ting som måtte fullførast for å bli rein.

Ta dette med på vegen, tenk over det.

Englane har det travelt.

2007-09-16T21:40:00.000+03:00

Arnfinn, Gideon frå Voi, og ein frå Nairobi, kjørte fredag frå Nairobi og skulle til Marsabit på forskjellege møter. Dei starta gry tidleg og var komen langt, midt uti ”bushen” der det er litt utrygt, forbi siste by og også siste politipost. Mykje buskas på begge sider av vegen gjorde det uoversiktleg, og der midt i ein sving kjem ein stor lastebil på feil side, midt i mot! Det såg ut som det skulle bli front mot front kollisjon, men eit Guds under gjorde at det blei avverja. Svinging hit og dit, til slutt trefte landcruiseren som Arnfinn kjørte bakre delen på lastebilen. Ingen blei skada!!
Det går ikkje bussar eller slikt på den vegen, berre lastebilar, så det var å stå bakpå ein annan lastebil dei vel 3 mila ned til politiposten. Der fekk dei politi med til å måla opp og gjera dei nødvendige undersøkingane. Tenk at dei kunne kjøra bilen sakte, sakte tilbake til politiposten og kunne overnatte der, me var glade og letta når dei var komne seg dit.
Så var det berre at lastebilen som dei kolliderte med frakta geiter til ein verdi på ca kr 30,000, og om ikkje geitene blei lassa av i tide kom dei til å døy. Etter ein del samtalar så blei det til at geitene kunne starta sin tur til Nairobi same natta og Arnfinn og co starta på tilbaketuren laurdags morgon. Marsabit tur får det bli ein annan gong.
Dei kom vel fram til Nairobi i går kveld og har slappa av der i dag. I morgon er det spennande når dei skal ta bilen på verkstad og oppgjer etc. Håpar at det også går greit.
Midt i all denne spenninga så får dei nye kontaktar og har opplevd mykje, Gud vender det vonde til det gode.
Me er utruleg glade for at alle er like heile, takk til Gud for beskyttelse og for at han gav dei ro midt i kaoset.

Mer info....?

2007-09-08T17:41:00.001+03:00

Har du lyst å ha litt meir info frå oss, så kan du prøva å nå oss på msn. Me er på ganske ofte, iallefall når der er straum og nettverket fungerer. Prøv iallefall.
Adressa vår er: niffine@hotmail.com

Lokalt jordbruksprosjekt

2007-09-08T11:27:00.000+03:00

To av våre nasjonale venner har gått saman om eit lite bygde utviklings prosjekt.
På ein åkerlapp som på ein måte er kommunal og høyrer til innbyggarane på plassen, har dei gått i gang med å dyrka og få fram forskjellege grønsaker. Dei har danna ei ungdomsgruppe og fått tildelt sin åkerlapp, som ikkje var i bruk, på denne var der også to vasskjelder.

Her har dei lagd gjerde av busker og pinnar, slik at både dyr og mennske ikkje kan koma inn utan lov. Planlagde deler med forskjellege typar ”grøne blader” og tomatar står friskt og fint og nå kan dei selja og få inntekt på dette. Ein har tidlegare gått på kurs og følgjer eit godt opplegg. På grunn av god tilgang til vann, kan dei få avlingar også i tørketida.

Til saman er dei ca 6 ungdommar, to trur på Jesus, og dei jobbar saman seint og tidleg. Fantastisk at desse som før ikkje hadde så mykje å ta seg til, nå er blitt aktive og verkeleg jobbar med hendene. Håpar at dei blir rikt velsigna!

Før dei begynte med åkerlappen var dei fleste av desse ungdomane begynt i malegrupper og nokre malar endå aktivt. Kjekt å sjå koss det blir brukt, og at folk har tiltakslyst.

Mungu awabariki sana = Gud velsigne dei rikt!

Kom la oss lese arabisk.

2007-09-06T10:07:00.000+03:00

Det er litt rart for oss å kunna skriva nokre veldig enkle setningar og faktisk kan læraren forstå kva me skriver (trur me i alle fall!) på arabisk!
Vårt mål er å læra oss litt, slik at me kan dei vanlege helsingane som er brukt rundt om i mange land, pluss å kunna lesa. Men det å forstå, oversetja det ein les, ja det er noko anna, men me prøver så godt me kan. Det er veldig kjekt, og det hadde eg ikkje trudd at det skulle vera.
Me har hatt nokre delprøvar og har nå i alle fall bestått, ikkje verst det. Det gir mot og inspirasjon til å lesa meir.

Vel heima att!

2007-08-24T08:52:00.000+03:00

Arfinn hadde ein fin og god tur til Pokot!
Heimturen tok han i eit ”jafs”. Bil frå Kapenguria til Kitale. Buss derifrå og til Nairobi, venta nokre timar, og så nattbuss heim til Kysten. Det blei ca 18 timer på buss, og nokre timars venting. Før kl 6 torsdags morgon, var han på porten heime. Ein god tur, og alt har gått godt. Takk for at han er vel heima att!

....ein......tur!

2007-08-22T19:52:00.000+03:00

Eg, Helga, skulle ein tur til Msambweni i går. I denne perioden har eg fått lov til å ”vera assistent” til kasseraren når han går på skule. Der er veldig kjekt å vera slik ærendspike, gjera det ein får beskjed om, og ikkje kunna bestemma så mykje, men gje råd og hjelpa til. Så var eg ”sendt” ein tur til kontoret og ”starta ut” om morgonen som vanleg.
Me tek ein del matatu, lokal buss, det er blir billegare og så kjem ein meir ”inn på folk” og får mange kontaktar. Men i går hadde eg ikkje noko val. Porten her me leiger hadde gått seg skeiv etter ein del år, og der hadde vore ein handverkar og skulle ordne den, men han hadde støypt hengslene inne, så då…. Ja, då gjekk den ikkje opp!!! Bilen kunne berre ikkje koma ut. (godt å berre leiga og ikkje ha noko ansvar for vedlikehald!)

Eg traska ned til busshaldplassen, merkeleg, mest ingen bilar og folk, hmm…. Det må bety kontroll av bilane, og dermed full stopp i busstrafikken nokre timar. Stemte. Det var å gå litt lenger opp og venta…. Ja, kva gjer eg nå; går heim att – nei nokre ventar på kontoret, går vidare og prøver å få bil ca 2 km lenger vekke – nei, ikkje endå, regnar for mykje, blir kliss. Så då venta eg ca 1t og litt til, og der kom der jammen ein matatu som sette av folk der og den skulle til Msambweni. Trur folk var redde for at prisane steig masse, så eg var mest den første inn i bilen, det blei større trengsel etter kvart! Den fyltes fort opp og me kom oss avgårde.

Fekk gjort stort sett det eg skulle på Msambweni, bortom nokre venner som hadde laga middag til meg, herleg, og så på tur heim att.
Det små regnar litt her for tida, så utan paraplyen så er det godt å ha eit sjal som ein kan dekkja seg med. Matatuen var ganske så full den første km på tilbaketuren, så det blei ingen sitje plass nei (god lufting!!!!), men det fekk eg etter kvart og kom meg vel heim.

Flott kor mykje ein lærer av ein slik dag; kjem innpå folk og det som skjer, får ein del samtalar og får tid til å tenkja og huska på. Så er ein også ganske trøytt når ein kjem heim om kvelden.
Takk for at eg får slike dagar!

Eit visdomsord

2007-08-20T14:20:00.000+03:00

Me hadde gjester frå Noreg i juli og dei gav oss ein fin presang; ein kalender med visdomsord på. (”Oppmuntringer – fra maria fontaine”)
Her om dagen kom der fram noko som me synes dekker litt av det me har lyst til å ha som ”mål”. I dette tålmodighetsarbeidet så trur me at det hjelper godt på!

”Å være optimistisk betyr ikke at vi ikkje ser problemene, men at vi har tro på at det finnes en løsning.”

Så kom regnbya

2007-08-19T20:29:00.000+03:00

Ja, eg skulle til å ta meg ein kaffi kopp på verandaen. Det er forresten ikkje vanleg for meg når eg er åleine. Eg hadde vore på eit møte i byen, ete bønner og mais, og det gjorde nok at eg var litt ”svenåge” og fann ut at eg måtte ha ein kaffikopp. Arnfinn er på reis til Pokot, så han får ta kaffien der.
Kaffien var god den, og veldig god med smørbukk karamell til!

Så høyrde eg ein kjend lyd, det er mest den same som når toget kjem inn til Sandnes stasjon, men dette var ikkje toget på Jær-banen, men ei kraftig regnbya!
Utruleg å høyra og sjå koss den kjem utanfrå det Indiske hav og innover land. Palmane bøyer seg og er med på å lage denne ”tog-lyden”. Eit fantastisk syn, det lettar på trykket i lufta, og så blir det så friskt og grønt etterpå! Regnet får bløyta opp og gjera godt.
Eg fekk nyta kaffien min frå stova og filosofera litt….

Det er ikkje alltid eg ser og tenkjer over kva regnet gjer og at veksten på ein måte kjem av seg sjølv. Ikkje alltid at eg ser og forstår korleis Gud gjev vekst i sin åker heller.
Men utruleg stort er det å sjå graset spira, og større er det for oss å sjå desse hus-gruppene, (cellegruppene) som veks fram og formeirar seg. Det er Gud som gjev vekst i si tid!

(Det drypper litt inn i huset vårt også!)

Lesesal med høgde under taket!

2007-07-16T15:31:00.000+03:00

Ja, det er jammen ikkje alle som kan forbereda seg, studera eller ha si daglege lesestund på ein slik lesesal!!
Her er det jammen laaangt opp til ”taket”. Det er lett å finna både inspirasjon og å ”få roen” på denne plassen. Det er faktisk oppe på vårt tak, og Arnfinn sit her rett som det er, enten i morgon- eller kveld-sola.
Ein herleg plass me har!

To navnesøstre.

2007-07-13T09:09:00.000+03:00

Ikkje verst! To stk Helga!
Ja, det er sant, og kjempe kjekt! Har lov å ”skjemma” litt ut også då veit du……
Me har kjent far og farmor i mange år, så dette var kjekt. Ei herleg tulle. Ho er så snill seier dei, akkurat som……..
Ja, ja, kjekt er det i alle fall.

Divers gjøremål

2007-07-09T20:51:00.000+03:00

Bryllaupskaka blei ganske bra den syntes eg. Litt av kvart ein har som gjeremål ser dokke! Eg er ingen bakar, men det var faktisk litt kjekt når eg stod der å pynta og fann ut av nye ting. Ja, det blei ei laang natt, så eg såg på det som hobbyen min. (Dette var jo pyntinga, dagen før var steikinga.)
Her brukar me melis til å lage lokk og elles pynten, her er det ikkje marsipan. Så der gjekk med ca 9kg. Det er liksom ikkje berre å pynta dei og så setja dei rett på bordet. Nei, her må ein lage til vann bad og setja dei opp på, elles kjem mauren, og når dei kjem, ja, så kjem dei mange på ein gong. Men det gjekk godt, og me fekk også frakta den vel fram til bryllaupet.
Artig!

Tur til Lamu

2007-07-09T10:56:00.000+03:00

Ja, så tilslutt så kom me oss ein tur til Lamu!! Det har nok vore ein draum i mange år, men nå fekk me det til i lag med gode venner. Det var utruleg kjekt å sjå litt av livet på øya. Ekstra kjekt var det for oss som kjenner nokon som er født og oppvaksen der. Fekk litt omvisning og det var spennande.

Det var tronge gater i byen, flotte dører, og me såg nokre traktorar, 1 bil, 1 duktuk (påbygd skooter), elles var bilane på Lamu, eslar! Spesielt, og det gjorde at der ikkje var så mykje bråk, helst fredeleg.
Sjølv om det ikkje er den beste tida på sjøen nå, i alle fall ikkje for ”landkrabbar”, så fekk me oss ein tur både med seglbåt og med motorbåt. Seglturen blei i til dels store bølgjer for ein del av oss, men det gjekk bra og fram kom me utan at nokon spydde!

Fine dagar hadde me og koste oss masse. Mange flotte minner.

Småglimt i regntida!

2007-05-31T14:11:00.000+03:00

Ja, det regnar!!!
Nå har det regnet omtrent i 2 -3 dagar, før det var det litt solglyttar og så hadde det vært regn over 1 veka. Det er mykje det her på Kysten kor me er så vane med sol. Ja, Bergensrekorden med 96 dagar med regn er uforståeleg for oss.

Veiene er det så som så med, hull blir det, sorpa og biler som sit fast. Ja, ein må ha god tid, og så må ein ta ting som dei kjem!

I dag er det ein sjuketransport. Arnfinn starta kl 6 for å vera blant dei første bilane på veien opp til Wema. Då var sjansen ganske stor for å koma fram. Verre utpå dagen når mange har spunne og står fast. Det gjekk bra, og dei fekk ta med den sjuke. Han er veldig dårleg. Har vore innlagt på offentleg sjukehus, men lite hjelp å få. Nå håper dei på gode medisinar, som er veldig dyre, men fåast gratis på nokre klinikkar. Håper at denne medisinen kan gi han nokre gode år til framover.
Broren er leiaren i kyrkja på Wema, og han har ein utruleg omsorg. Han og kona står på, men det tek på. Håper at mange kan sjå korleis leiaren tek seg av sin familie sjølv om dei er muslimar. Tøffe tak, men håper at Gud kan venda det vonda til noko godt.
Spennande å sjå om Arnfinn kjem fram på vegane seinare på dagen. Kan nok bli seint……

Elles i denne regntida har me også fått vore med i bryllaup. Ein av Arnfinns malestudentar som ville få formalisert ekteskapet sitt. Det var eit muslimsk bryllaup inn i Digo-tradisjonen. Det var fest både hjå brudgommen og brudas familie kvar for seg, torsdag til fredag. Så reiste brudgommen med sitt følgje ned til bruda. Seremonien blei gjort der, med mat og diverse, så kjøretur opp til brudgommen. Der var det mat og prat utover heile dagen att, og så levande musikk heile natta. Ja, det er å feira 3 dagar til ende akkurat som me gjer i Ryfylke.
Bruda hadde 4 forskjellege kjolar!! Me var heime hjå brudgommen, fekk mat og satt utover heile ettermiddagen og til kvelden. Gjekk når det begynte å hølja ned og så skulle musikken og ”festen” starta. Bruda er mest inne, men me fekk helsa på dei begge og så kjem ho ut og er med i dansen om kvelden.
Me fekk treffa utruleg med venner og naboar. Ein fin dag, og så var det spesielt når ein mest ikkje fann att stien i mørket når ein skulle tilbake til bilen. … det regna så me var ikkje tørre heller…….

Familiebesøk.

2007-05-12T20:32:00.000+03:00

Me har nå hatt koseleg besøk av Arnfinns foreldre. Godt å ha god tid saman og få oppleva både kvardagar og festdagar i saman.

Nokre dagar i park blei det i begynninga, med mykje dyr, og så over 3 veker heime på Kysten. Dei fekk ikkje velja så mykje sjølv, men var med på det som var inne i vårt program. Det blei mange forskjellege rettar å smaka på i diverse forskjellege spisestader. Men me rekna saman at det vart pilau, (Kystens festrett og Arnfinns livrett) minst 10 gonger. Då syntes nokre at det var godt og også få litt Kinamat! Godt å ha nokre dagar innimellom der inntrykka fekk søkkja inn.

Flotte veker, utruleg spreke, klarte varmen godt, og me sit at med mange gode minner! Takk!

Slik gikk det under punkteringen:!

2007-04-26T14:24:00.000+03:00

Ja, slik såg dekket ut, ikkje berre ein gong, men tre gonger. For det som ikkje skal skje var jo skjedd at reservedekket var flatt. Dette var altså søndags morgon og me skulle avgårde på gudstjeneste til Menzamwenye, nesten ved Tanzania grensa. Arnfinn var begynt å få ein mageinfeksjon, så formen var ikkje heilt på topp.
Så var det å få dekket reparert, og den transporten som var nermast då var sykkeltaksi!!
Eg trudde først at eg kunne få ein til å ta dekket og ein til meg, men der var berre ein. Ja, eg fekk beskjed om å setja meg på som ein mann, (til vanlig sitter me damene til den eine sida, ikkje til skrevs). Så var det å sitja så langt bakpå som mulig, og der kom dekket oppå.
Ja, så for me avgårde!! Ein sykkeltur på ca 5-10 min., midt i kaoset med ferjekøen. Eg skulle likt å hatt kamera i auga då slik at eg kunne tatt bilde av alle dei rare reaksjonane.
Men me kom greit fram til bensinstasjonen, sjåføren og eg venta til lappinga var unnagjort og så var det tilbaketuren. Det gjekk så godt, noen matatu (buss) konduktører fikk litt hakeslepp, men kanskje ikkje så rart......
Me fekk skifta dekk, reparert det neste også og kom oss avgårde berre ein halv time forsinka.
Då me kom fram til Menzamwenye lakk lufta ut av det samme dekket igjen! Men då hadde me jo reservedekket klart.
Alt gikk bra, me hadde ein fin gudstjeneste, Arnfinn preika og hadde nattverd sjølv om mageinfeksjonen var på frammarsj.
Ein detalj frå kvardagen som også svigers fekk oppleva nå under turen deira her.

Punkteringer....

2007-04-26T09:36:00.000+03:00

Her var en av opplevelse i en "vanlig" kvardag

Litt trøbbel!

2007-03-14T21:19:00.000+03:00

Ja, det er ikkje alltid såå lett. Var noko på bloggen som kunne vera enklare og så skulle me skifta til det..... Men då var det nye passord og det gløymte me..... Tida fyke.
Me har vore på den årlege konferansen, det var fint. Godt å vera tilbake att, nå er det varmere her, svetter skikkelig nå. Så når ein er ute på forskjellige ting, slik som i dag, ja, då er ein trøytt når klokka nermar seg 22.
Håper at me nå har rette passord.... og at meir følgjer....

BRØYT

2007-02-05T09:22:00.000+03:00

Tenk at me skulle møta ein BRØYT i nabolaget rett her på Likoni!
Ø-en i brøyt lyser lang vei, og viser oss klart at dette er ekte vare frå BRYNE!
Då var det jammen ikkje rart at Jærbuen måtte ut med kameraet og få eit bevis
på at dette stemte. Stilig.

Eit utruleg artig syn, midt på Likoni, der står Brøyten og den jobber seg framover.
Ja, det som kjem frå Bryne fartar alle stader!
Brøyten frå Brødrene Søyland er slitesterk....

Sand mellom og under tærne!

2007-01-21T21:01:00.000+03:00

Nå for tida er Arnfinn som regel på Wema på torsdagane. Det er malegruppe og så treffer han mange venner og kjente. Denne torsdagen var det ikkje nokre nybegynnarar så han trong ikkje så mykje utstyr. På slike dagar tek han ofte matatu, lokal buss, til krysset der ein tek av hovudvegen opp til Wema. Det er ikkje så ofte der kjem bilar på den vegen nå for tida, så då blir som oftast beina brukt dei 7,5km opp til Wema.

Grusvegen går gjennom mange små landsbyar, mange palme trær heile vegen, store mango trær og elles alle lydane som høyrer med. Her møter ein tidligare naboar og får slå av ein prat med gamle venner og også knytte kontaktar med nye. Utruleg møtepunkt!

Her traska Arnfinn på sine plastikk sko…….. i laus sand, mykje sand. Det var bokstavleg tala sand under og mellom tærne!

Nokre timar rundt Wema, malegruppe undervisning, spørsmål og svar og mange samtalar.

Så var det tilbaketuren. Planen var nå å ta matatu, den går som regel ein annan veg, slik at det på ein måte blei ein rundtur. Ein kan då ikkje berre sitja å venta på bilen, så då traska og gjekk han bortover i landsbyen.
Mange kjende, handtrykk, helsingar og småprat.
Ja, han gjekk og han gjekk…… over 4 km til på sine plastikk sko og med sand mellom og under tærne. Matatuen kom, og Arnfinn kom seg først til Ukunda der han fekk seg sin etterlengta pilau, (ris og kjøtt, Arnfinns sin livrett!!!), og så heim til Likoni.
Endå ein flott dag som var til ende, mange kontaktar, små drypp og …. ei stor blemme under foten!

Då gjer det ekstra godt med litt cola og norsk sjokolade.

Stålull, vårt finaste fyrverkeri

2007-01-19T10:48:00.000+03:00

NYTTÅR 2006/2007.

Me feira Nyttår med kollegane våre her, hadde det flott og koste oss.
Det finaste fyrverkeriet vårt er nok ei lang remse stållull på ein pinne.
Når då ein som er gankse høg kan svinge det rundt, særleg på stranden
ved det Indiske hav, ja då er det flott.......

Ønskjer alt godt for det nya året!

Me reiste Oman på langs

2007-01-19T10:23:00.000+03:00

Me reiste med buss frå Dubai til Muscat i Oman. Ja, me reiste heilt sør til Salalah,
det var ca 1450 km, så me tok både natt buss og dag buss. Men bussane var gode
og vegane flotte.

Her er me midt i ørkenen. Plassen heiter faktisk Hima,
ikkje rart at me syntes her var fint.

Bussen hadde ein del pauser så me kunna få kjøpa oss noko å eta.
Ellers hadde me ganske god plass til å strekkja oss på, i denne bussen
var me toppen 7 passasjererar.

Her er me i Salalah, her var det mest likt Mombasa, så her følte me oss heima.
Det var kjekt å sjå ein del av det historiske som er mellom Oman, Zanzibar og
Mombasa. Kanskje dei kom over frå Mombasa i ein slik båt som me ser nedanfor.....

Så er det solnedgang over ørkenen, eit flott syn!!

Ein flott tur i eit flott land!

Oppmuntrande besøk!

2007-01-06T20:30:00.000+03:00

Me har litt besøk nå i jule og nyttårs helga, det har vore kjekt! I dag hadde me leiaren for menigheten på Wema og familien her. Ein ung digo mann som nå har vært kristen i snart 10 år. Ein fantastisk familie. Det var me som satt igjen med oppmuntringane etter dagen i dag.

Me var i kyrkja på Wema både julafta og 1 juledag, det var kjempe fint. Det har nå blitt ei god samarbeidsånd der og det virke som dei har det så kjekt i saman, mange forskjellege stammar, og nå begynner det og bli ganske mange digoar der. Når det vaksne koret skal opp å syngja så reiser mest heile forsamlinga seg, så mange er med i koret, og dei syng med glede både unge og gamle!

Nå fortalde leiaren om at dei hadde ei lita husfelleskaps gruppe der dei var nokre tidligare muslimar og andre, som samlast rundt i heimane. Dei hadde også fått med seg ein ny, muslim, som hadde så mange spørsmål. Dei hadde svart på ein del, og skulle gi han fleire svar etter kvart.

Han var veldig oppglødd og fekk med seg fleire bøker, både nokre som gir konkrete svar på mange spørsmål som ofte blir stilt av muslimer, og også enkle bøker som han ville gi til dei i malegruppa som dei har på Wema, og andre som har høyrt mykje allereide. Det er så utrulegt!

Det er oppmuntrande å sjå at både rundt Wema og på Msambweni er der nå grupper som møtes i det stille, der muslimer aktivt leser i Bibelen og får opplæring. På Msambweni har allereide to offentlegt sagt at dei har tatt imot Jesus. Takk!

Fin ferietur!!

2006-12-30T22:55:00.000+03:00

Her er me på tur i Dubai.
Ved sjømannssenteret!!!

Her er me på turistbuss rundt om i byen, måtte jo få litt "oversikta"

Her ser ein litt av stilen som er i Dubai, høge hus, og bygging nesten over alt.

Her har me kaffi på eit av dei store og flotte kjøpesenterene. Kvadrat blir liksom så lite.....
Dette var ein liten smakebit, meir følger.......

Litt meir frå huset vårt og utsikten!

2006-10-19T23:20:00.000+03:00

Dette er frå taket på huset vårt. Me har lita stova, men ein stor veranda og enda ein veranda oppe på taket! Herligt!
Eit av husdyra våre, reinholdsverket vårt! Stilig å studere når den springer.

Frå verandaen vår ser me over til Mombasa by ferja som frakter fleire hundre tusen mennesker over frå Mombasa øy og sør til fastlandet kvar dag. Det tek berre nokre få minutter over og den går gjevnt og trutt. Det er frå ei til tre ferjer som går fast. Mykje bilar og folk!

Eit godt framkomstmiddel frå ferja og heim!

2006-10-16T20:45:00.001+03:00

Det tok nokre veker,..månad før eg tørte å prøva meg. Kvar gong dei ville ha meg oppå sykkel, så unskyldte eg meg med at føtene var veldig gode i dag også. Eg lova å ta sykkel når det blei veldig varmt og sola steikte.
Så ein dag kom eg frå byen, og sola steikte verkeleg, då fekk eg spørsmålet; ja men nå må du vel ta sykkel taksi, sola er jo så sterk. Men eg unnskyldte meg, og sa nå sannheten at eg var litt redd.

Men ein dag eg hadde det litt travelt "i svingane" så hoppa eg oppå, og det gjekk jo så bra. Dermed er eg ein ivrig kunde på desse sykkeltaksiane. Det er kjempegodt når ein kjem trøytt frå byen eller andre stader.

Det var jo stort å få med storesyster oppå ein slik!