To navnesøstre.

Ikkje verst! To stk Helga!
Ja, det er sant, og kjempe kjekt! Har lov å ”skjemma” litt ut også då veit du……
Me har kjent far og farmor i mange år, så dette var kjekt. Ei herleg tulle. Ho er så snill seier dei, akkurat som……..
Ja, ja, kjekt er det i alle fall.

Divers gjøremål

Bryllaupskaka blei ganske bra den syntes eg. Litt av kvart ein har som gjeremål ser dokke! Eg er ingen bakar, men det var faktisk litt kjekt når eg stod der å pynta og fann ut av nye ting. Ja, det blei ei laang natt, så eg såg på det som hobbyen min. (Dette var jo pyntinga, dagen før var steikinga.)
Her brukar me melis til å lage lokk og elles pynten, her er det ikkje marsipan. Så der gjekk med ca 9kg. Det er liksom ikkje berre å pynta dei og så setja dei rett på bordet. Nei, her må ein lage til vann bad og setja dei opp på, elles kjem mauren, og når dei kjem, ja, så kjem dei mange på ein gong. Men det gjekk godt, og me fekk også frakta den vel fram til bryllaupet.
Artig!

Tur til Lamu

Ja, så tilslutt så kom me oss ein tur til Lamu!! Det har nok vore ein draum i mange år, men nå fekk me det til i lag med gode venner. Det var utruleg kjekt å sjå litt av livet på øya. Ekstra kjekt var det for oss som kjenner nokon som er født og oppvaksen der. Fekk litt omvisning og det var spennande.

Det var tronge gater i byen, flotte dører, og me såg nokre traktorar, 1 bil, 1 duktuk (påbygd skooter), elles var bilane på Lamu, eslar! Spesielt, og det gjorde at der ikkje var så mykje bråk, helst fredeleg.
Sjølv om det ikkje er den beste tida på sjøen nå, i alle fall ikkje for ”landkrabbar”, så fekk me oss ein tur både med seglbåt og med motorbåt. Seglturen blei i til dels store bølgjer for ein del av oss, men det gjekk bra og fram kom me utan at nokon spydde!

Fine dagar hadde me og koste oss masse. Mange flotte minner.

Småglimt i regntida!

Ja, det regnar!!!
Nå har det regnet omtrent i 2 -3 dagar, før det var det litt solglyttar og så hadde det vært regn over 1 veka. Det er mykje det her på Kysten kor me er så vane med sol. Ja, Bergensrekorden med 96 dagar med regn er uforståeleg for oss.

Veiene er det så som så med, hull blir det, sorpa og biler som sit fast. Ja, ein må ha god tid, og så må ein ta ting som dei kjem!

I dag er det ein sjuketransport. Arnfinn starta kl 6 for å vera blant dei første bilane på veien opp til Wema. Då var sjansen ganske stor for å koma fram. Verre utpå dagen når mange har spunne og står fast. Det gjekk bra, og dei fekk ta med den sjuke. Han er veldig dårleg. Har vore innlagt på offentleg sjukehus, men lite hjelp å få. Nå håper dei på gode medisinar, som er veldig dyre, men fåast gratis på nokre klinikkar. Håper at denne medisinen kan gi han nokre gode år til framover.
Broren er leiaren i kyrkja på Wema, og han har ein utruleg omsorg. Han og kona står på, men det tek på. Håper at mange kan sjå korleis leiaren tek seg av sin familie sjølv om dei er muslimar. Tøffe tak, men håper at Gud kan venda det vonda til noko godt.
Spennande å sjå om Arnfinn kjem fram på vegane seinare på dagen. Kan nok bli seint……

Elles i denne regntida har me også fått vore med i bryllaup. Ein av Arnfinns malestudentar som ville få formalisert ekteskapet sitt. Det var eit muslimsk bryllaup inn i Digo-tradisjonen. Det var fest både hjå brudgommen og brudas familie kvar for seg, torsdag til fredag. Så reiste brudgommen med sitt følgje ned til bruda. Seremonien blei gjort der, med mat og diverse, så kjøretur opp til brudgommen. Der var det mat og prat utover heile dagen att, og så levande musikk heile natta. Ja, det er å feira 3 dagar til ende akkurat som me gjer i Ryfylke.
Bruda hadde 4 forskjellege kjolar!! Me var heime hjå brudgommen, fekk mat og satt utover heile ettermiddagen og til kvelden. Gjekk når det begynte å hølja ned og så skulle musikken og ”festen” starta. Bruda er mest inne, men me fekk helsa på dei begge og så kjem ho ut og er med i dansen om kvelden.
Me fekk treffa utruleg med venner og naboar. Ein fin dag, og så var det spesielt når ein mest ikkje fann att stien i mørket når ein skulle tilbake til bilen. … det regna så me var ikkje tørre heller…….

Familiebesøk.

Me har nå hatt koseleg besøk av Arnfinns foreldre. Godt å ha god tid saman og få oppleva både kvardagar og festdagar i saman.

Nokre dagar i park blei det i begynninga, med mykje dyr, og så over 3 veker heime på Kysten. Dei fekk ikkje velja så mykje sjølv, men var med på det som var inne i vårt program. Det blei mange forskjellege rettar å smaka på i diverse forskjellege spisestader. Men me rekna saman at det vart pilau, (Kystens festrett og Arnfinns livrett) minst 10 gonger. Då syntes nokre at det var godt og også få litt Kinamat! Godt å ha nokre dagar innimellom der inntrykka fekk søkkja inn.

Flotte veker, utruleg spreke, klarte varmen godt, og me sit at med mange gode minner! Takk!

Slik gikk det under punkteringen:!

Ja, slik såg dekket ut, ikkje berre ein gong, men tre gonger. For det som ikkje skal skje var jo skjedd at reservedekket var flatt. Dette var altså søndags morgon og me skulle avgårde på gudstjeneste til Menzamwenye, nesten ved Tanzania grensa. Arnfinn var begynt å få ein mageinfeksjon, så formen var ikkje heilt på topp.
Så var det å få dekket reparert, og den transporten som var nermast då var sykkeltaksi!!
Eg trudde først at eg kunne få ein til å ta dekket og ein til meg, men der var berre ein. Ja, eg fekk beskjed om å setja meg på som ein mann, (til vanlig sitter me damene til den eine sida, ikkje til skrevs). Så var det å sitja så langt bakpå som mulig, og der kom dekket oppå.
Ja, så for me avgårde!! Ein sykkeltur på ca 5-10 min., midt i kaoset med ferjekøen. Eg skulle likt å hatt kamera i auga då slik at eg kunne tatt bilde av alle dei rare reaksjonane.
Men me kom greit fram til bensinstasjonen, sjåføren og eg venta til lappinga var unnagjort og så var det tilbaketuren. Det gjekk så godt, noen matatu (buss) konduktører fikk litt hakeslepp, men kanskje ikkje så rart......
Me fekk skifta dekk, reparert det neste også og kom oss avgårde berre ein halv time forsinka.
Då me kom fram til Menzamwenye lakk lufta ut av det samme dekket igjen! Men då hadde me jo reservedekket klart.
Alt gikk bra, me hadde ein fin gudstjeneste, Arnfinn preika og hadde nattverd sjølv om mageinfeksjonen var på frammarsj.
Ein detalj frå kvardagen som også svigers fekk oppleva nå under turen deira her.

Punkteringer....

Her var en av opplevelse i en "vanlig" kvardag